Heb je dat ook wel eens, dat je ineens opruimwoede hebt? Dat de koelkast ineens leeg moet, helemaal schoongemaakt, waarbij alle bijna-lege-potjes weggaan en dat je alles wat overblijft op hele nette rijtjes terugzet? En dan tevreden, met de koelkastdeur al die tijd open, naar het resultaat gaat staan kijken? Vandaag was bij ons de vriezer aan de beurt. Een van de vriezers, moet ik zeggen.

Tuinbonen invriezen
Tuinbonen invriezen: dat doen we mooi niet meer! De vriezerruimte kunnen we beter gebruiken voor sperziebonen en bietjes.

In de schuur hebben we namelijk een tweede vriezer staan, bedoeld om de oogst in op te slaan voor de winter. Als we na een dag in de moestuin thuiskomen met tassen en kratten vol oogst, lijkt het altijd een goed idee om het overschot in te vriezen. Een paar maanden later denken we daar soms anders over; deze week bleken er nog peultjes en tuinbonen van twee jaar geleden in een vriezerla te liggen. De charme van deze seizoensgroenten is er na twee seizoenen al lang en breed af, ik heb ze allemaal weggegooid. Les voor volgend jaar: deel die peultjes en tuinbonen maar gewoon uit aan buren, vrienden en collega’s want anders belanden die zomergroenten een jaar (of twee) later alsnog in de prullenbak.

Dat in tegenstelling tot de sperzieboontjes en de rode bieten. Als de oogst daarvan groot genoeg is, vriezen we elk jaar grote hoeveelheden in en alle bakjes en zakjes gaan op. De lege vriezerlades zijn deze week dus meteen weer gevuld met geblancheerde sperziebonen die we komende winter wél gaan eten.

Het pompoenenlandje in betere tijden, rustig aan het bloeien, niks geen wilde tuiniers met snoeischaren aan het werk!

Tegelijkertijd moest in de moestuin het pompoenenlandje eraan geloven. Hoewel de stelen nog niet geheel verkurkt (ingedroogd) waren en nog niet alle pompoenen een dieporanje kleur hadden, begonnen bij ons de zenuwen op te spelen. Vorig jaar rond deze tijd heeft een groentedief namelijk een groot aantal pompoenen, courgettes en aardbeien meegenomen. Dachten wij: die courgette kan nog een paar dagen blijven hangen, om nog nét iets groter te worden, was hij twee dagen later opeens foetsie! Die teleurstelling laten we ons niet nog een keer overkomen. Dan maar net iets te vroeg oosten.

In twee rondes hebben we zeker 20 grote oranje Hokkaido pompoenen geoogst en veilig in ons kleine achtertuintje gelegd. Daar liggen de herfsthelden op de tuinstoelen, op het kippenhok en in het houthok. Geduldig te wachten op de dag dat ze worden omgetoverd tot soep, pasta, hartige taart of wat dan ook. De oogst is veilig binnen, de opruimdrang weer even voorbij!