Met drie generaties in de tuin eten. Wat een rijkdom, op zo’n zonnige doordeweekse dag. 

Ons moederdag en vaderdag cadeau van dit jaar was een gezamenlijk project: een kookstelletje voor in de tuin. Via de “kijk in je wijk” functie van Marktplaats vond ik voor een prikkie een campingaz fles in de buurt. Een kookstelletje was snel besteld en zo konden we opeens koken in de moestuin!

Onze oude picknicktafel werd een beetje opgelapt: met een paar extra schroeven stond hij weer stevig. De parasol werd neergezet, het nieuwe gasstelletje in elkaar geklust en we konden aan de slag. Dachten we. De meeste voorbereidingen hadden we thuis al getroffen: een groot plastic melkpak vol met pannenkoekenbeslag, een knijpfles bakboter, poedersuiker en stroop stonden klaar.

Tot bleek dat ons kookstelletje toch echt een aansteker of lucifers vraagt om aangestoken te worden. Gelukkig waren er nog een paar mede-moestuiniers aanwezig die wel een aansteker voor ons hadden. Op dat moment was ik heel even blij dat er nog rokende mensen zijn ;-)

 

Spannend, de eerste pannenkoeken van ons nieuwe kookstelletje! Vol verwachting kijken we alle drie toe. Een melkpak vol beslag werkt perfect, thuis gauw alles door elkaar mixen, dan hoef je je daar niet meer mee bezig te houden in de moestuin. Ontspannen buitenkoken… 

Ons kleine moestuinhulpje smult ervan. Wat een feestje, zo’n warme avond in de moestuin. Hoewel we maar een paar uurtjes van huis zijn, voelt het als een kleine vakantie. Een paar uurtjes weg van werk, weg van thuis, weg uit de stad. Telefoon ver weggestopt in de tas. En even heerlijk luisteren naar een concert van vrolijke vogels.

Een simpele zak kant-en-klaar biologische tomatensoep diende als voorgerecht.

Tussendoor lekker een beetje scharrelen door de moestuin, kijken hoe alles groeit en hier en daar een aardbeitje snoepen. Een komkommer en wat tomaatjes erbij en het feest was compleet.

Ondertussen groeit in de moestuin een grote hoeveelheid toekomstige tuinmaaltijden. We komen om in de sla en andijvie en delen veel uit aan buren, vrienden, familie en collega’s. De maïsplanten schieten de lucht in en ook de bessen hangen vol trosjes prachtige bessen.

Het onkruid zit ook niet stil maar daar gaan we komend weekend wel weer mee aan de slag. Alles op zijn tijd. Want als je zo heerlijk rustig en ontspannen buiten kunt koken, is het niet gek om even stil te zitten en ervan te genieten. Even niet moeten en alleen maar ontspannen. Dit smaakt naar meer!